SON DAKİKA

SON DAKİKA

22 Ekim 2026

Aydın’da iki ilçeye eş zamanlı uyuşturucu operasyonu: 71 gözaltı

Aydın’ın Efeler ve Köşk ilçelerinde jandarma ekiplerinin düzenlediği eş zamanlı uyuşturucu operasyonunda 71 kişi gözaltına alındı. Soruşturma kapsamında toplam 98…

Detaylı haber →

OSMANLI’DAN KUŞADASI SOKAKLARINA UZANAN BİR LEZZET MİRASI ŞAMBALİCİ MUHTAR

Osmanlı mutfağından günümüze uzanan, irmik, şeker ve emekle yoğrulmuş bir lezzet… Şambali; yalnızca bir tatlı değil, kuşaktan kuşağa aktarılan bir ustalık, bir sokak geleneği ve geçmişle kurulan güçlü bir bağ. Kuşadası’nda bu geleneği yıllardır aynı yerde, aynı lezzetle yaşatan isim ise değişmiyor: Şambalici Muhtar.

Türk Mutfağında Şambali: Lezzetin En Sade Hâli

“Şam tatlısı” ya da halk arasında bilinen adıyla “şam balı” olarak anılan şambali, ana malzemeleri irmik, şeker ve süt olan, gösterişten uzak ama hafızalara kazınan bir Türk tatlısı. Gerçek şambali; katkı maddesi olmadan, kara fırında odun ateşinde, bakır tepsilerde pişirilir. Şerbeti bakır kazanda kaynar. Lezzetini de tam olarak bu sadelikten alır.

1983’ten Bugüne Aynı Tepsi, Aynı Sır

Kuşadası’nda bu lezzetin hikâyesi 1983 yılına dayanıyor. Aytekin Çimeli, babasının başlattığı şambali yolculuğunu bugün birebir aynı anlayışla sürdürüyor. Çocuk yaşlarda babasını izleyerek mesleği öğrenen Çimeli, bugün hâlâ ondan gördüğü her detayı uyguladığını söylüyor.

“Babam bu işe yıllarını verdi. Ben onu göre göre büyüdüm. Emekli olduktan sonra da bu mesleği devam ettirmek istedim. Tatlının lezzetinde hiçbir değişiklik yok. Çünkü ne öğrendiysem aynısını yapıyorum. Asla glikoz kullanmıyorum; tamamen şeker, irmik ve sütten yapılan bir tatlı.”

“Bu İş Sokakta Yapılır”

Şambalici Muhtar’ın bir dükkânı yok. Her gün aynı sokakta, aynı noktada, bakır tepsilerle… Aytekin Çimeli, neden sokakta olduğunu ise şu sözlerle anlatıyor:
“Ben bu işin mutfağında da olmak istiyorum, satışında da, servisini de kendim yapmak istiyorum. Müşteriyle birebir temas benim için çok önemli. Babam da bu işi hep böyle yaptı. Bir yer açsam her şeye yetişemem. Bu, babamla aramızda bir sır. Ona söz verdim; bu mirasa böyle sahip çıkacağım diye.”

Bir Baba Emaneti, Bir Evlat Sadakati

Aytekin Çimeli için şambali yalnızca bir meslek değil, babasından kalan en kıymetli emanet.
“Mutfağı birine bıraksam bir şey eksik kalır. Servisi ben yapmasam yine eksik olur. Ben bu işin her anında olmayı seviyorum. Tepsimi alıp sokağa çıkmayı, ikram etmeyi, sohbet etmeyi… Belki bir gün benim de evladım olursa, ben de bu sırrı onunla paylaşırım. Babamın bana bıraktığı bu mirastan çok mutluyum.”

Tarçın, Kaymak ve Çocukluğa Yolculuk

Odun ateşinde pişen şambali, üzerine serpilen tarçın ve arasına konulan süt kaymağıyla bambaşka bir lezzete dönüşüyor.

“Tarçınlı, kaymaklı” olarak bilinen bu tat, müdavimlerine göre yalnızca damakta değil, hafızalarda da iz bırakıyor.
“Bu lezzet sizi çocukluğunuza götürür. Üç nesildir müşterimiz olan insanlar var. Bayramlarda sevdiklerine götürmek için alırlar. Çünkü bu tatlı insanları gençliklerine, çocukluklarına götürüyor.”

Tatilcilerin de Değişmeyen Durağı

Şambalici Muhtar’ın müşterileri yalnızca Kuşadası’nda yaşayanlardan ibaret değil. Yıllardır kente tatil için gelen birçok kişi için de burası vazgeçilmez bir adres.

Her yaz ailesiyle Kuşadası’na gelen Mehmet A., “Tatile geldiğimizde ilk uğradığımız yer burası. Yıllardır aynı yerde buluyoruz. Çocuklarım bile artık burayı biliyor,” sözleriyle duygularını dile getirirken; Ankara’dan gelen Ayşe K. ise, “Bir kere tadan bir daha mutlaka geliyor. Kuşadası’na gelince buraya uğramadan dönmeyiz,” ifadelerini kullandı.

“Babamın Emanetine Sahip Çıkıyorum”

Aytekin Çimeli, hem babasına duyduğu minneti hem de ziyaretçilere çağrısını şu sözlerle dile getirdi:
“Babam bu mesleği bana sadece öğretmedi, emanet etti. Ona teşekkür ediyorum. Bu sırrı korumak, aynı lezzeti insanlara sunmak benim için bir söz.

Bu lezzeti tatmak isteyen, bizi tanımak isteyen herkesin yeri belli. Kuşadası’nda DenizBank’ın önündeyiz. Genellikle öğleden sonra, saat 15.00’ten sonra buradayız. Herkesi bekleriz.”