Ada Güncel Haber

Ada Güncel Özel Haber

Bir Ev Değil, Bir Harabe

Selime Yatkın, yalnız ve kimsesiz bir kadın. Kendisine damadından kalan bir evde yaşamaya çalışıyor ama bu ev, bir evden çok bir harabeyi andırıyor. Kanalizasyon suyu doğrudan evin içine sızıyor, eşyasız ve sağlıksız koşullarda hayatta kalmaya çalışıyor. "Evlatlarımın üzerine yük olmak istemediğim için onların yanında kalmıyorum," diyor Selime Yatkın ve ekliyor: "Damadım bu evi bana verdi, burada kendi ayaklarımın üzerinde durmaya çalışıyorum ama şartlar gerçekten çok zor. Bazen olmuyor, başaramıyorum... İşte o zaman Badegül ablamın kapısını çalıyorum. O da beni içeri alıyor, sofraya bir tabak daha koyuyor. Birlikte yiyip içiyoruz, çok şükür."

Soğuk kış günlerinde evinde bile barınamayan Selime Yatkın, sığındığı tek yerin komşusu Badegül Batçı'nın evi olduğunu söylüyor. "Badegül abla olmasa ben bu kışı nasıl geçirecektim, bilmiyorum. Onun sayesinde bir çatı altındayım. Ama benim evim çok kötü, orada kalabilmek mümkün değil..."

Komşuluk Bağı: Badegül Batçı

Badegül Batçı, 1947 doğumlu, 7 çocuk annesi bir kadın. Hayatı boyunca birçok zorluk yaşamış. Yedi evladından birini kaybetmiş, bir oğlu kefillikten dolayı cezaevine girmiş. En küçük kızı ise mutsuz bir evlilikten sonra 5 çocuğuyla annesinin yanına sığınmış. Hayat mücadelesine, torunlarının yükü de eklenmiş. "Torunlarım benim için çok kıymetli, onlar için ayakta durmaya çalışıyorum," diyor gözleri dolarak.

Badegül Batçı'nın kocası, uzun yıllar çalışmasına rağmen emekli olamamış. Kendi de çalışmadığı için sadece devletin verdiği küçük bir maaşla ayakta durmaya çalışıyor. Ama buna rağmen asla çocuklarından destek istememek için direniyor. "Benim evlatlarımın da kendilerine göre sorumlulukları var. Kimseye yük olmak istemem. Biz her şeye rağmen mutluyuz, şükrediyoruz," diyor.

Tam 26 torunu olan Badegül Batçı, geniş ailesine rağmen zor şartlar altında yaşıyor. Ama en büyük özelliği, hiç şikâyet etmemesi. "Zor şartlar altındayım ama yine de mutluyum. Çünkü kocaman bir ailem var," diyor yüzünde eksik olmayan gülümsemeyle. "Bu dünyadaki en güzel duygu huzur ve mutluluk. İnsan nerede olursa olsun huzurluysa, mutluysa her şey daha kolay. Hele ki evde çocukların kahkahaları yankılanıyorsa, anneannelerinin yanaklarına kondurdukları öpücüklerle gözleri gülüyorsa... İşte o zaman yokluk bile insanın canını o kadar yakmıyor."

Badegül Batçı, Kuşadası Kaymakamlığı'ndan aldığı yardımlarla ayakta durmaya çalışıyor. "Odun kömür desteği geldi, Allah razı olsun," diyor. "Ev sahibim çok iyi, üç bin lira kira ödüyorum ama bana hep anlayış gösteriyor. Büyük bir eve çıkmak benim için hayal. Ama bu küçücük ev de olsa, sıcak bir yuva benim için."

Yardım Talepleri ve Çaresizlik

Dünya Kadınlar Birliği Aydın İl Başkanı Yasmin Korkut ve yönetimi, bu zor durumdaki kadınları yerinde ziyaret etti. Aslında sadece bir ısıtıcı ve halı yardımı için gitmişlerdi. Ancak gördükleri manzara çok daha derin bir yaraya dokundu. "Biz buraya bir soba, bir halı götürmek için geldik ama gördük ki burası sadece bir ev değil, bir hayat mücadelesinin yaşandığı yer. Burada koca bir yürek var, yokluk içinde bile paylaşmayı bilen, güçlü bir kadın var. Ama maalesef bu ev, yaşamaya uygun değil," dedi Korkut.

Badegül Batçı'nın tek isteği, torunları için daha hijyenik bir ortam yaratabilmek. "Bir çamaşır makinem olursa, başka hiçbir şey istemem," diyor utana sıkıla. İşte bu yüzden, bir çamaşır makinesi sadece bir ev eşyası değil, bir ailenin hayatını değiştirecek küçük ama anlamlı bir umut ışığı olabilir.

Ada Güncel Özel Haber